Over Anne

Op 28 maart 2000 werd Anne geboren. Ze werd ziek rond haar 7e, een hersenvliesontsteking waarbij de symptomen te zien zijn maar in het bloed komt het er niet naar voren, wel wordt ze behandeld in quarantaine. Zo’n drie weken later gebeurt hetzelfde weer maar volgt er geen behandeling.

Ze krabbelt overeind maar houdt veel vage klachten, zoals hoofdpijn, even niet goed kunnen zien, raar gevoel in ledematen, last van gewrichten etc. In oktober 2014 komt de grote tegenslag wanneer ze na een aantal keren “zomaar” flauwvalt, het gevoel in haar benen kwijtraakt en komt weer in het ziekenhuis terecht. Uit onderzoek komt weer niets naar voren, al revaliderend leert Anne op eigen kracht te lopen en mag ze naar huis. Tot op de dag van vandaag is het gevoel in haar benen nog steeds niet helemaal terug.

Tijdens de wintersportvakantie in 2015 in Oostenrijk valt ze tijdens het skiën flauw, wordt met de helikopter naar het ziekenhuis afgevoerd met hoofd-, nek-, en knieklachten.

2015/2016 en 2017 volgen er weer onderzoeken omdat haar schildklier niet goed werkt, haar huid barst open, lever en nieren functioneren niet optimaal.

Wanneer we bij een Mesoloog terecht komen wordt al snel duidelijk dat Anne de ziekte van Lyme heeft, in het zenuwstelsel en in het bindweefsel. Zij geeft aan dat het jaren kan duren om de klachten te reduceren dan wel te herstellen. Even lijkt het goed te gaan: haar schildklier, darmen, lever en nieren lijken te herstellen. Bij een volgend bezoek is de Borrelia resistent en moeten we op andere natuurlijke medicatie overstappen.

Dan komt de stap naar het lymecentrum (AMC), na onderzoek door de infectuloog, die Anne en haar klachten heel serieus nam maar niets kon vinden, werden we doorverwezen naar de endocrinoloog. Deze blijft bezig met de schildklier en de hormonen, er wordt niet meer gekeken naar de andere klachten en weer wordt Anne weggestuurd met: “Er is niets aan de hand, alle bloedwaarden zijn goed. Je mist een stofje waardoor je in de toekomst de ziekte van Hashimoto kan ontwikkelen………………..”

Regelmatig bezoeken wij de dokterspost, zij zien dat het niet goed gaat met Anne maar haar bloedwaarden zijn goed en iedere keer gaat Anne met een niet serieus genomen gevoel naar huis.

Anne was een vrolijk, mooi, gevoelig, slim, humoristisch en talentvol meisje met een mooie toekomst voor zich. Ze volgde de opleiding Maatschappelijke Zorg maar moest vanwege haar ziekte weer stoppen. Ook moest ze vanwege haar klachten al eerder stoppen met haar grote passie paardrijden.

Van een sociaal leven met soms drukke dagen en gezelligheid naar weinig tot niets meer kunnen en alleen thuis zijn was een grote omslag. Haar omgeving begreep er niets van en liet haar daardoor al snel aan haar lot over. Waardoor ze in een sociaal en maatschappelijk isolement terecht is gekomen.