Dag 6

Na een redelijk relaxed weekend, dierentuin, winkelcentrum en veel lawaai van aangeschoten jongeren in het appartenmentcomplex tot zeker 02:00 uur, zagen we Andrien zondagavond gelukkig weer terug.

Hij had lieve kaartjes meegenomen die naar ons huisadres waren gestuurd en tot onze grote verbazing openen we vanmorgen het appartement en lagen daar nog meer kaartjes voor de deur. Iedereen bedankt voor het sturen van de kaartjes, dit doet ons erg goed.

Bij de kliniek aangekomen, komt dokter Bijan ons tegemoet. Hij vroeg hoe het weekend was gegaan, daarna nam hij ons mee naar een aparte ruimte. Alle stoelen waren bezet in de gemeenschappelijke ruimte. Hij geeft Anne een injectie voor de rode bloedcellen, daarna prikt hij het infuus aan. Tot Bijan zijn verbazing werkt het infuus niet. Een te lage bloeddruk blijkt de oorzaak te zijn. Hij haalt het infuus er weer uit, haalt een nieuwe en prikt opnieuw aan, ditmaal gaat het gelukkig wel goed. Hij raadt ons ook aan om later in de week een infuus te nemen, een energizer, ik knik en ik lach een beetje ik zeg verder niets want ik haat naalden in mijn lijf!

Daarna konden we weer naar de gemeenschappelijke ruimte, er was een stoel vrijgekomen.

Nadine komt met Anne praten over het weekend en of ze nog klachten heeft gehad. Anne vertelde dat haar buik zondag avond behoorlijk opgezwollen was, waarschijnlijk is dat een bijwerking van de medicatie die ze mee kreeg, ook vertelde ze over de pijnen in haar gewrichten en botten.

Dr. Bijan komt toch nog even terug legt het een en ander uit, vraagt wie van de clienten slaapmedicatie nodig heeft. Anne en ik reageren zeer enthousiast en steken onze hand in de lucht en roepen US!! We krijgen allebei mee, en zegt mij nogmaals dat hij ons graag een infuus geeft omdat wij er vermoeid uitzien en hij weet wat wij hebben meegemaakt. Hij kijkt mij daarbij nu iets indringender aan en lachtend zeg ik: I really don't like needles, I hate them! Hij lacht terug, kijkt mij aan en zegt: You should have to talk to your daughter, she knows...

We'll see!

Al gauw was haar eerste infuus leeg, de tweede NAD, een energizer duurde lang. Toen Annabel langs kwam om het infuus wat sneller te laten gaan, werd Anne misselijk en kreeg ze hoofdpijn, we zien Anne wit wegtrekken. Ze krijgt eerst medicatie om braken tegen te gaan. Daar knapt ze snel van op.

Bij het derde infuus ziet Anne er weer veel beter uit. Wanneer ook deze leeg is krijgt ze nog een injectie zodat haar lymfen schoon worden,. Dan mag ze weer naar het laserbed en worden we met de taxi weggebracht. 

We merken dat Anne niet veel kan hebben en laten haar met rust wij gaan even boodschappen halen.